ŁUP!

Gdy drzwi otworzyły się z głośnym hukiem, Yeonwoo w pierwszej chwili omal nie krzyknął ze strachu. Na szczęście jedyną reakcją, jaką okazał na zewnątrz, było oderwanie wzroku od biurka i spojrzenie w stronę źródła hałasu.

Do środka wszedł jego przełożony, a zarazem mężczyzna, z którym zaledwie dwa dni wcześniej uprawiał gwałtowny seks. Ciepło jego ciała wciąż nie zniknęło z ciała Yeonwoo.

Powstrzymując odruch przełknięcia śliny, Yeonwoo wstał i jak zwykle uprzejmie się ukłonił.

— Panie Pittman, czy coś się stało?

Nie musiał nawet słuchać odpowiedzi. Już chyba wiedział.

Yeonwoo z całych sił próbował opanować szaleńczo bijące serce i przybrał obojętny wyraz twarzy. Keith spojrzał na jego chłodne, jak zwykle pozbawione emocji oblicze, po czym wykrzywił usta w krótkim, drwiącym uśmiechu.

— Och, i to jaki problem.

Następnie złapał się za jedno ucho i zacisnął zęby.

— Jakiś cholernie bezczelny skurwiel zostawił na mnie oznaczenie.

Yeonwoo niemal bezwiednie chciał krzyknąć: „Przepraszam!” i się ukłonić. W rzeczywistości jednak wydobyło się z niego jedynie krótkie:

— Ojej…

Keith najwyraźniej nie był zadowolony z jego reakcji. Spojrzał na Yeonwoo ponuro.

— „Ojej”? Tylko tyle? „Ojej”?

W końcu Keith zaczął wściekle krzyczeć i miotać się w gniewie.

Była to aż nazbyt naturalna reakcja. Kto odważyłby się zostawić oznaczenie na tym aroganckim mężczyźnie bez jego pozwolenia? I to jeszcze tak bezczelnie?

— Nie pamięta pan?

Zanim Yeonwoo zdążył się uspokoić, Keith dorzucił:

— Zabiję go.

Słodki, zabójczy uśmiech, który pojawił się na jego twarzy, gdy odgarnął opadające włosy, w jednej chwili wydał się Yeonwoo wyrokiem śmierci.

Keith Knight Pittman.

Kim był człowiek, który bezczelnie naznaczył jego ciało własnym terytorium, a następnie zniknął?

Keith nigdy się tego nie dowie.

Wszystko w porządku — uspokajał sam siebie Yeonwoo, lecz Keith, który chwilę wcześniej wylał na niego cały huragan gniewu, w końcu westchnął i otworzył usta.

— Wezwij Whittakera.

Na dźwięk nazwiska szefa osobistej ochrony, którego Keith traktował niemal jak własną prawą rękę, Yeonwoo lekko się zdziwił.

— Niech pan…